DCA หรือลงทีเดียว? มือใหม่ควรเลือกอย่างไร

ปี 2021 ผมมีเงินเก็บก้อนหนึ่ง พอเห็นตลาดไต่ขึ้นก็เริ่มกระวนกระวาย รู้สึกอยู่เรื่อยว่าถ้าไม่เข้าตอนนี้จะสายเกินไป แล้ววันหนึ่งก็ซื้อเข้าไปเกือบทีเดียวหมดด้วยความหุนหัน ไม่นานหลังซื้อ ราคาก็เริ่มย่อ เงินก้อนนั้นเท่ากับซื้อที่ระดับสูงมาก พอการร่วงรอบ 2022 มาถึงและบัญชีลดลงครึ่งหนึ่ง ความเจ็บส่วนใหญ่ก็มาจากการซื้ออัดแน่นไม้เดียวนั้น

พอเริ่มใหม่ปี 2023 ผมเปลี่ยนมาลงเงินก้อนเท่ากันทุกเดือน ปีนั้นมีอยู่หลายเดือนที่ราคาต่ำมาก และผมก็ซื้อตามนัดอยู่ดี มองย้อนกลับไป ไม้พวกนั้นมีต้นทุนต่ำที่สุดของผม เอาสองช่วงนี้มาวางคู่กัน มุมมองของผมเรื่อง การทยอยลง กับ การลงทีเดียว ก็แทบจะนิ่งแล้ว

สองวิธีซื้อ: ก่อนอื่นมันคืออะไร

ขอทำความเข้าใจคำให้ชัดก่อน การเปรียบเทียบจะได้เวิร์ก

การลงทีเดียว คือซื้อเงินที่ตั้งใจจะลงทั้งหมดในจุดเวลาเดียว สมมติคุณตั้งเพดานไว้ ฿12,000 ก็วางคำสั่งวันนี้ทีเดียว ซื้อ จบ

การทยอยซื้อ หรือที่เรียก DCA (การถัวเฉลี่ยต้นทุน) คือแบ่งเงินก้อนเดียวกันออกเป็นหลายส่วนแล้วซื้อในเวลาต่างกัน ก็เงิน ฿12,000 นั้น คุณอาจแบ่งซื้อใน 6 เดือน เดือนละ ฿2,000

สังเกตอย่างหนึ่ง: สองอย่างนี้พูดถึงวิธีที่ เงินก้อนเดิมที่ตั้งเพดานไว้แล้ว เข้าตลาด ไม่ใช่การเติมเงินเพิ่มไม่รู้จบ เพดานคือเพดาน จังหวะคือจังหวะ เป็นคนละเรื่องกัน วิธีตั้งเพดานผมเขียนไว้ใน ลงทุนคริปโตเท่าไหร่

ทำไมการทยอยลงเหมาะกับมือใหม่กว่า

หลายคนอ้างงานวิจัยที่ชี้ว่า ในระยะยาวการลงทีเดียวมักให้ผลตอบแทนสูงกว่าการทยอยลงเล็กน้อย เพราะตลาดมีแนวโน้มขึ้นตามเวลา ใส่เงินเข้าเร็วกว่าก็มีเวลาอยู่ในตลาดมากกว่า เรื่องนี้ในตัวมันก็จริง แต่มีเงื่อนไขใหญ่ข้อหนึ่ง: คุณต้องถือผ่านการร่วงระหว่างทางได้จริง ไม่เปลี่ยนแผน ไม่ตกใจขาย

นั่นแหละคือปัญหา มันคือสิ่งที่มือใหม่ขาดที่สุดพอดี คุณเพิ่งเข้า ยังไม่รู้เลยว่าการมองบัญชีแดงเถือกรู้สึกอย่างไรจริง ๆ ปี 2021 ผมนึกว่าตัวเองถือไหว พอมันร่วงจริงถึงพบว่าความทนของผมเป็นภาพลวงที่ตลาดกระทิงปั่นหัวให้

คุณค่าจริงของการทยอยลงไม่ใช่ ซื้อถูกกว่า (มันไม่การันตีตรงนั้น) แต่คือ:

• เจือจางความเจ็บปวดของการซื้อที่ยอดดอย คุณจะไม่นอนไม่หลับทั้งคืนเพราะ ทุ่มหมดที่ 69,000 ดอลลาร์ เพราะของคุณซื้อตรงนั้นแค่ส่วนเดียว
• ให้เวลาคุณรู้จักตัวเอง การเข้าด้วยเงินจำนวนเล็ก ๆ ไม่กี่เดือนแรกทำให้คุณสัมผัสความผันผวนได้ที่ความเสี่ยงต่ำ และเรียนรู้ว่าตัวเองเป็นคนแบบไหนกันแน่
• ทำต่อได้ง่ายกว่า จังหวะตายตัวแบบไม่ต้องคิดทำตามได้ง่ายกว่าการถามตัวเองทุกวันว่า ตอนนี้ก้นเหวหรือยัง มาก

พูดง่าย ๆ การทยอยลงแลก ผลตอบแทนคาดหวัง ในทางทฤษฎีนิดหน่อย กับ ผมถือมันได้จริง ที่หนักแน่น สำหรับคนใหม่ที่ตลาดยังไม่ได้สั่งสอน การแลกนี้คุ้มค่ามาก

ถัวตามเวลา: แบบที่สบายใจที่สุด

การทยอยลงมีสองแบบ เริ่มที่แบบง่ายก่อน ถัวตามเวลา

วิธีพูดได้ประโยคเดียว: ตั้งรอบและจำนวน ถึงเวลาก็ซื้อ ไม่สนราคา เช่น ลง ฿2,000 ทุกวันที่ 1 ของเดือน ติดต่อกัน 6 เดือน ขึ้นก็ซื้อ ลงก็ซื้อ แทบไม่ต้องดูด้วยซ้ำ

ข้อดีใหญ่ที่สุดของมันคือ ดึงการตัดสินออกจากกระบวนการทั้งหมด คุณไม่ต้องพยากรณ์ ไม่ต้องจับจังหวะ จึงไม่มีโอกาสพลาดเพราะ รออีกหน่อย เผื่อลงได้อีก นี่คือสิ่งที่ผมใช้ปี 2023 ผมตั้งเตือนในปฏิทิน วางคำสั่งตามเวลา เสร็จในไม่กี่นาที สำหรับคนที่อยู่เฉยไม่ได้และมักไล่ราคาขึ้นและเทขายตอนลง การ ทำตามแบบไม่ต้องคิด นี้กลับกลายเป็นจุดแข็ง

ถัวตามระดับที่ราคาร่วง: ดูฉลาด แต่บาร์สูงกว่า

อีกแบบคือ ถัวตามระดับที่ราคาร่วง: แทนที่จะดูปฏิทิน คุณเติมหนึ่งไม้ทุกครั้งที่ราคาร่วงลงระดับหนึ่ง เช่น ลงหนึ่งในสามตอนนี้ อีกหนึ่งในสามหลังร่วง 15% ส่วนสุดท้ายอีกหนึ่งในสามหลังร่วง 30%

ในทางทฤษฎีแบบนี้ซื้อถูกกว่า เพราะคุณใส่เงินส่วนมากที่ระดับถูกกว่า ฟังดูดี แต่มีสองด่านที่มือใหม่ข้ามยาก:

• มันต้องลงมือในวินาทีที่ตกใจที่สุด วันที่ราคาร่วง 30% ข่าวมีแต่ร้าย และทุกคนตะโกนว่าจะร่วงต่อ การเติมพอร์ตตอนนั้นสวนกับธรรมชาติมนุษย์ ผมเห็นคนมากเกินไปที่เติมหนัก ตามการร่วง ตอนตลาดดี แล้วก็แข็งทื่อตอนมันร่วงจริง
• มันอาจใช้กระสุนหมดเร็วเกินไป หรือทำให้คุณรอไปตลอด ถ้าร่วงไม่ลึกพอ ไม้ เติมตอนร่วง 30% ก็ค้างเปล่า ถ้ามันดิ่งตั้งแต่ต้น คุณก็อาจยิงกระสุนหมดระหว่างทางลง

คำแนะนำของผมคือ มือใหม่ควรคุ้นเคยกับแบบตามเวลาก่อน ยืนยันว่าตัวเอง ไม่ตกใจตอนร่วง ได้จริง แล้วค่อยพิจารณาผสมการซื้อตามการร่วงเข้าไป เช่น แปดสิบเปอร์เซ็นต์ของเงินซื้อตามตารางรายเดือน และยี่สิบเปอร์เซ็นต์เก็บไว้เติมด้วยมือตอนร่วงแรง อย่าฝากความหวังทั้งหมดไว้กับท่า ช้อนก้นเหว ตั้งแต่วันแรก นั่นเป็นสิ่งที่เฉพาะคนเก๋าเล่นได้นิ่ง เรื่องกับดักที่ตกง่ายที่สุดตอนเติมพอร์ต ผมเขียนแยกไว้ใน 5 ความผิดพลาดที่มือใหม่ทำบ่อยที่สุดเรื่องการตั้งขนาดพอร์ต

การลงทีเดียวก็ไม่ถึงกับเป็นไปไม่ได้

ชมการทยอยลงมายืดยาว ผมก็ควรพูดให้เป็นธรรม: การลงทีเดียวไม่ได้ผิด แค่เรียกร้องจากตัวคนมากกว่า

เมื่อไหร่การซื้อทีเดียวหมดถึงสมเหตุสมผล นี่คือข้อตรวจสอบของผมไม่กี่ข้อ:

• เงินก้อนนั้นอยู่ในเพดานที่คุณคำนวณไว้แล้ว ต่อให้พรุ่งนี้เป็นศูนย์ ชีวิตก็ไม่กระทบ ในเมื่อเสียหมดก็ไม่ทำให้คุณกลัว คุณซื้อที่จุดไหนก็ไม่สำคัญขนาดนั้น
• คุณถูกตลาดสั่งสอนมาแล้วและรู้ว่าตัวเองทำตัวอย่างไรตอนมันร่วง คุณถือผ่านการร่วงแรงมาได้จริงโดยไม่ขาย ไม่ใช่แค่ปากบอกว่าทำได้
• คุณจะไม่เปลี่ยนแผนเพราะความผันผวนระยะสั้นจริง ๆ ซื้อแล้วก็วางไว้ ไม่ดูทุกวัน ไม่ขึ้นลงตามอารมณ์รอบข่าว

ครบสามข้อ การลงทีเดียวก็ไม่มีปัญหาเลย แต่มองย้อนกลับไป สามข้อนั้นคือสิ่งที่มือใหม่มีน้อยที่สุดพอดี ฉะนั้นไม่ใช่ว่า การลงทีเดียวไม่ดี แต่คือ มันเหมาะกับคนที่รู้จักตัวเองแล้ว ถ้าคุณไม่แน่ใจว่าตัวเองเป็นคนแบบไหน นั่นเองก็แปลว่าคุณยังควรใช้การทยอยลงอยู่

สรุป: เลือกอันที่คุณทำต่อได้

สรุปเรื่องนี้: การทยอยลงกับการลงทีเดียวไม่มีถูกผิดเด็ดขาด มีแต่อันที่เหมาะกับตัวคุณตอนนี้ มือใหม่เลือกการทยอยลงสิบครั้งมีเก้า โดยเฉพาะแบบตามเวลา เพราะมันเปลี่ยนสิ่งที่ยากที่สุดอย่าง การจัดการอารมณ์ ให้เป็นการกระทำตายตัวที่ไม่ต้องคิด พอตลาดสั่งสอนคุณไม่กี่รอบและคุณรู้จักตัวเองจริง ค่อยชั่งใจว่าจะลงทีเดียว หรือจะเติมตามการร่วง

แต่เงื่อนไขของทั้งหมดนี้คือเงินในมือคุณต้องเป็นเงินเย็นมาตั้งแต่ต้น ก่อนพูดเรื่องจังหวะ ยืนยันก่อนว่าคุณกันกันชนฉุกเฉินไว้แล้ว ซึ่งก็คือเรื่องที่บทความหน้าจะพูดพอดี